Πέμπτη, 30 Δεκεμβρίου 2010

Ο Δόκτωρ και τα Χριστούγεννα.



Το Doctor Who: A Christmas Carol, το πρώτο Xmas Special της Moffat περιόδου ήταν πολύ καλό. Αν και ο Moffat έχει κάνει και καλύτερα επεισόδια ήταν μάλλον με άνεση καλύτερο από τα Special επεισόδια της περιόδου του Davies. O Moffat διηγήθηκε εδώ μια παραλλαγή της ιστορίας του Scrooge σε έναν ξένο πλανήτη, σε steampunk setting, με μικρά και μεγάλα ψάρια να κόβουν βόλτες στον νεφελώδη ουρανό. Ήταν ένα επεισόδιο γεμάτο χιούμορ αλλά και με πολύ συγκίνηση η οποία αποκορυφώθηκε σε μια συγκεκριμένη σκηνή δείγμα της ιδιοφυΐας του συγγραφέα της σειράς. Ο Michael Gambon όπως ήταν φυσικό ήταν καλός στον ρόλο του αλλά ο Smith ολοένα γίνεται καλύτερος, μπαίνει στο πετσί και δείχνει πράγματα σε μια σεζόν που ο Tennant δεν μπόρεσε να τα δείξει σε τόσες. Δυο πολύ καλά ποστς για το επεισόδιο αυτό βρίσκονται εδώ και εδώ ενώ παρακάτω παραθέτω τα δυο trailers της έκτης σεζόν:


Το Αγγλικό:




Το Αμερικάνικο:

Κυκλοφορίες 22 - 12 - 2010


Πολλοί οι ενδιαφέροντες τίτλοι την συγκεκριμένη βδομάδα. Προσοχή, δεν λέω καλοί, λέω ενδιαφέροντες. Ξεχωρίζουν τα Neonomicon και Incognito - Bad Influences.

Τρίτη, 21 Δεκεμβρίου 2010

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

01. The Sword - Warp Riders


You don't age when you live out of time
A thousand years in the blink of an eye

Ό,τι καλύτερο φέτος για μένα. Του είχα κρατήσει την πρώτη θέση από την αρχή της δημιουργίας αυτής της λίστας. Θα έλιωνε στο πικάπ αν ήμασταν σε κείνη την εποχή. Δεν είμαστε όμως, οπότε αρκεί να πω πως από τα άλμπουμ που κυκλοφόρησαν το 2010, είναι αυτό που έχω ακούσει περισσότερο.

Οι Sword βάλθηκαν να γράψουν, κάτι που μάλλον έχει ξαναγίνει της μόδας, ένα "concept album"! Sci-fi/fantasy θέμα, παράξενοι ταξιδιώτες, μάγισσες, διαστημόπλοια, μαγικές σφαίρες, ταξίδια στο χρόνο, ό,τι πρέπει! Έχουμε να κάνουμε δηλαδή με κομμάτια που διηγούνται ένα παράξενο και επικίνδυνο ταξίδι και τελικά καταφέρνουν και να αποδώσουν αυτήν την ιστοριούλα αλλά και να σταθούν μουσικά ένα επίπεδο παραπάνω από τις προηγούμενες δουλειές τους και μάλλον άνετα.

Καταρχήν πρέπει να ειπωθεί πως ίσως και να υπάρξει μια προσωρινή στενοχώρια επειδή εδώ δεν κινούνται σε τόσο doom-stoner μονοπάτια. Έχουν πιο καθαρό ήχο, πιο έντονες επιρροές από συγκροτήματα των απαρχών του metal όπως επίσης southern rock και progressive στοιχεία. Δεν έχουν όμως χάσει το προσωπικό τους στυλ και όταν κανείς συνηθίσει την ελαφρώς διαφορετική τους κατεύθυνση εντυπωσιάζεται. Ο παραγωγός Matt Bayles, που από τα χέρια του έχουν περάσει και οι Mastodon, κάνει καλή δουλειά και το αποτέλεσμα είναι ένα συμπαγές άλμπουμ, με αρχή, μέση, τέλος που ακούγεται πολλές φορές και κάποιες από αυτές συνεχόμενες.

Κυριακή, 19 Δεκεμβρίου 2010

02. High on Fire - Snakes for the Divine


Sinister Sister shall fall to the blade of my knife
Child of doom has begotten the power to rise

Ποιοι Arcade Fire όταν υπάρχουν οι High on Fire; Το συγκρότημα του Matt Pike, των αγαπημένων όσο και απίστευτα καμμένων Sleep, επιστρέφει με ένα άλμπουμ... θεϊκό! Όλα πάνε καλά. Πιο συμπαγές από το προηγούμενό τους, με καθαρότερα φωνητικά, over the top στίχους όπως πάντα, γενικά χωρίς αδύναμες στιγμές. Και ακόμη και αν είχε, τις συγχωρώ.

Σάββατο, 18 Δεκεμβρίου 2010

03. Cathedral - The Guessing Game


Stand up and fight, defend your country
Kiss feet of the elite and you shall inherit
Your wealth up in the sky but first you have to die
And live in poverty - keep the wheels turning


Ποιος θα το λεγε πως φέτος, το 2010, θα είχα την τιμή να ακούσω ίσως το καλύτερο άλμπουμ των Cathedral μετά το αριστουργηματικό Ethereal Mirror.  84 λεπτά μουσικής χωρισμένα σε δυο CD  από τα οποία δεν "πετάς" ούτε λεπτό ενώ το κάθε ένα θα μπορούσε να αποτελέσει ξεχωριστή κυκλοφορία ικανή να σταθεί από μόνη της.

Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

04. Kvelertak - Kvelertak


Odin ga oss
Suttung sitt mjød
Det magiske mjød
Det daglige brød

Εκπληκτικό ντεμπούτο. Ένα άλμπουμ που αν δεν ήταν στα Νορβηγικά, εντελώς άγνωστη γλώσσα για μένα αλλά φαντάζομαι και για πολλούς άλλους, σίγουρα θα φιγούραρε σε ακόμη πιο υψηλή θέση. Το Mjød, τραγούδι-σήμα κατατεθέν του άλμπουμ, μπορώ να το περιγράψω μόνο με κάτι σαν "το Smells Like Teen Spirit της νέας μεταλλικής γενιάς". Στα θετικά και το εξώφυλλο, φτιαγμένο από τον John Dyer Baizley των Baroness, έτσι, γιατί είπαμε πως στην Georgia ξεχειλίζει το ταλέντο αυτόν τον καιρό.

Πέμπτη, 16 Δεκεμβρίου 2010

Κυκλοφορίες 08 - 12 - 2010


100

05. Kylesa - Spiral Shadow


We chase pretty lies
Devotion starts to die
My step is off, when will I fly?
And we chase these pretty lies

Εδώ κάπου πρέπει κανείς να αναρωτηθεί: τι γίνεται στην Georgia των ΗΠΑ και τα εκπληκτικά συγκροτήματα βγαίνουν το ένα πίσω από το άλλο; Τι δημιουργικός οίστρος είναι αυτος; Αν θυμάμαι καλά οι Kylesa έβγαλαν και πέρσι άλμπουμ. Μόνο που αυτό δεν τους εμποδίζει να βγάλουν και φέτος και αν βλέπετε και την θέση του στην λίστα μου, να είναι το λιγότερο... πολύ καλό!

Τετάρτη, 15 Δεκεμβρίου 2010

06. Volbeat - Beyond Hell Above Heaven


It's 7 in the morning and you lost all your money
To a fat lady singing boogie woogie chili honey

Οι Δανοί Volbeat βγάζουν ένα άλμπουμ που τα έχει όλα και συμφέρει. Ναι, έχουν πολλές επιρροές. Ανήκουν σε πολλά είδη και κανένα. Τα καταφέρνουν εξίσου καλά με τραγούδια σαν το "Who Αre Τhey" που έχει κάτι από Slayer, Metallica και Iced Earth αλλά και με Southern Rock ύμνους που πολύ πιθανόν να δεις να παίζονται στο τηλεοπτικό "Supernatural".

Τρίτη, 14 Δεκεμβρίου 2010

07. Electric Wizard - Black Masses


Hear me Lucifer,
Black Mass, Black Mass,
Take me Higher, Higher,
Black Mass, Black Mass.

Τι κι αν o Jus Oborn είναι πια το μοναδικό ιδρυτικό μέλος που απαρτίζει τους Electric Wizard; Το 100% αναλογικά ηχογραφημένο "Black Masses" είναι σαν να βγαίνει από το ένδοξο παρελθόν δείχνοντας ταυτόγχρονα και τον δρόμο για ένα λαμπρό μέλλον. Και ντουμ και στόνερ και ίσως και σλατζ, υπόδειγμα για το είδος ή τα είδη του, γενικά ένα εξαιρετικό άλμπουμ! Τέλος, πρέπει να πω πως άρεσε πολύ στην αδερφή μου και έκανε τους συμφοιτητές της στην Βόρειο Ιρλανδία να ανησυχήσουν λιγάκι καθώς τραγούδαγε τους παραπάνω στίχους μεγαλόφωνα.

Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

08. The Dillinger Escape Plan - Option Paralysis



I felt like you should know but I could not tell you so
When you walked away I breathed your name
As you walked away

Το Option Paralysis, το τελευταίο άλμπουμ των Dillinger Escape Plan, απλώς τους καθιερώνει ως ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της γενιάς τους. Δεν χωράει σε φόρμες και μετά το τέλος του κάθε τραγουδιού, το επόμενο αποτελεί έκπληξη για αυτόν που ακούει το άλμπουμ για πρώτη φορά. Ίσως να συμβαίνει όμως και για εκείνον που το έχει ακούσει περισσότερες από μια φορές. Endless Endings και καπάκι Widower, δοκιμάστε το.

Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

09. Black Tusk - Taste The Sin


Time is coming
Heed the sound
Rip your face off
Thrash around.

Οι Black Tusk είναι άλλο ένα συγκρότημα από την μαγική, απ'ότι φαίνεται, πολιτεία της Georgia. Παίζουν και αυτοί το ιδίωμα της περιοχής με πολύ μεγάλη επιτυχία. Τόση ώστε να τους δώσω τόσο υψηλή θέση, μετά την πρώτη δεκάδα!

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

10. Stone Sour - Audio Secrecy



Do you feel your essence through the pain?
If you lose your conscience...

Οι Stone Sour είναι, ας το πούμε, η πιο ροκ εκδοχή των Slipknot. Προϋπήρξαν σαν σχήμα,έχουν κοινά μέλη και με αυτούς ο Corey Taylor δείχνει μια διαφορετική πλευρά του. To Audio Secrecy μάλιστα μου αρέσει περισσότερο από το All Hope Is Gone των Slipknot.

Παρασκευή, 10 Δεκεμβρίου 2010

11. Samsara Blues Experiment - Long Distance Trip


They're calling you a sinner since the day you're born

Ψυχεδελικό ροκ και ένα άλμπουμ που αποφάσισα να ακούσω επειδή μου άρεσε το εξώφυλλό του. Οι Βερολινέζοι Samsara Blues Experiment με το μεγάλου μήκους ντεμπούτο τους δίνουν ένα πολύ όμορφο και παλιομοδίτικο άλμπουμ ενώ έχουν και ένα κομμάτι που πλησιάζει τα 23 λεπτά!


Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Κυκλοφορίες 02 - 12 - 2010


Λόγω "θενξγκίβιν" βγήκαν μια μέρα αργότερα,ε; Δεν πειράζει.

12. VA - Scott Pilgrim VS The World


I'm hearing voices, animal noises
The creme de la creme, the feminine abyss
'N I'm reachin' my threshold
Staring out then shoot till I'm blind

Ποιος θα μου το λεγε πως κάποτε ο Beck θα έγραφε, για πλάκα, κομμάτια που και μου αρέσουν αλλά και δεν τα βρίσκω, όπως συνήθως, βαρετά; Επίσης γιατί οι βόμβες θορύβου των Broken Social Scene όπως είναι μεταμφιεσμένες σε τραγούδια των Crash and the Boy είναι πιο ζωηρές από όλη τους την δισκογραφία; Γιατί όποτε ακούω το Black Sheep δεν σκέφτομαι ποτέ το συγκρότημα που κανονικά το τραγουδά αλλά την έκδοσή του από την ταινία; Ένα πάρα πολύ καλό soundtrack, γεμάτο πρωτότυπο και μη υλικό που λειτουργεί και σαν σχόλιο για το απέραντο χασμουρητό που φέρνει πια, τουλάχιστον σε μένα, η indie - alternative σκηνή.

Ή μπορεί να μην ισχύει και τίποτα απ'όλα αυτά, το άλμπουμ να μην αξίζει να μπει καν στην εικοσάδα και να είμαι ακόμα πωρωμένος με την ταινία. :D

Τετάρτη, 8 Δεκεμβρίου 2010

13. Rotting Christ - Aealo


Χάρε,
πάρε με μακριά 
κάψε με

Οι Rotting Christ έβγαλαν άλμπουμ το οποίο έχει μοιρολογίστρες κάτι που μου θύμισε την κηδεία του παππού μου. 'nuff said.

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

14. Evelyn Evelyn - Evelyn Evelyn


So if you see my sister Evelyn,
Tell that girl to hurry home again!
Where oh where'd my sister Evelyn go?

Η πρώην Dresden Doll, νυν σύντροφος του Neil Gaiman και γενικά μουρλή Amanda "Fucking" Palmer και ο Jason Webley σχηματίζουν το ντουέτο των Evelyn Evelyn. Υποδύονται τις ταλαντούχες σιαμαίες αδελφές Evelyn και Evelyn οι οποίες διηγούνται τις θαυμαστές και τραγικές περιπέτειές τους με όμορφο, αστείο και μελαγχολικό τρόπο. Πολύ καλό ντεμπούτο γι'αυτό το παράξενο ζεύγος.

Δευτέρα, 6 Δεκεμβρίου 2010

15. Zoroaster - Matador


Communing with the Ancient Ones

Οι Zoroaster, από την πολιτεία της Georgia - συγκρατείστε το αυτό, δίνουν ένα πολύ καλό ψυχεδελικό-ντουμ-στόουνερ μέταλ άλμπουμ. Το εξώφυλλό τους θυμίζει Monster Magnet ενώ έχω την αίσθηση πως οι δεύτεροι μπορεί να έμειναν και έξω από την εικοσάδα εξαιτίας τους. Αυτή η λίστα, όπως θα δείτε και στην συνέχεια, δεν θα άντεχε και τους Magnet.

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

16. Gonjasufi - A Sufi and A Killer


I'm a lion babe
Feeding off the sheep their graves
Off the leaf's and blades
I wouldn't have it any other way

Αυτό λοιπόν το άκουσα την περίοδο που προσπαθούσα να βρω τον ίννερ χίψτερ μου. Μην αναρωτιέστε, ούτε εγώ δεν ξέρω αν τελικά τα κατάφερα. Εδώ για να μπορέσω να ακούσω το Suburbs δεν ξέρω και γω πόσους Queens of the Stone Age έριχνα ανάμεσα. Το "Α Sufi and A Killer" όμως μου έμεινε στο μυαλό χάρη και σε τραγούδια σαν το Sheep και ιδιαίτερα το SusieQ που θυμίζει Stooges.

Σάββατο, 4 Δεκεμβρίου 2010

17. Grinderman - Grinderman 2


O cling to me little baby in this broken dream
And let me protect you from this evil

Ο Nick Cave είναι πασίγνωστος στην Ελλάδα, το Grinderman 2 λογικά το'χει ακούσει κάθε Έλληνας που ακούει ξένη μουσική. Προσωπικά, αν εξαιρέσω την δουλειά του για τον κινηματογράφο, είναι μάλλον ό,τι καλύτερο έχει κάνει από την εποχή του No More Shall We Part.

Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου 2010

18. Slough Feg - The Animal Spirits


Out of the frying pan, into the Friar

Παλιομοδίτικο μέταλ με φολκ στοιχεία από ένα συγκρότημα που έχει πάρει το όνομά του από τον θανάσιμο εχθρό του Slaine, πρωταγωνιστή των ομώνυμων κόμικς του 2000AD. Όχι, δεν θα έχουν όλα τα άλμπουμ της εικοσάδας σχέση με κάποιο κόμικ αλλά αυτό δεν θα είναι καν το τελευταίο που θα έχει.

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Κυκλοφορίες 24-11-2010


Bat-overdose.

19. Harvestman, US Christmas, Minsk - Hawkwind Triad


We are the Children of the Sun
And this our inheritance
No longer chaos and confusion
But love and laughter, song and dance

Τρία συγκροτήματα, ένα άλμπουμ αφιερωμένο στους Hawkwind, διασκευές των τελευταίων, ένα υπέροχο αποτέλεσμα. Φανερώνω την "αμαρτία" μου, πρόκειται για μια επιλογή της τελευταίας στιγμής που προέκυψε όσο προσπαθούσα να αποφασίσω με τι θα γεμίσω την εικοσάδα. Και όμως τελικά χώρεσα το συγκεκριμένο αφήνοντας έξω άλλα πιο γνωστά - τουλάχιστον σε μένα - συγκροτήματα και τα άλμπουμ τους.

Τετάρτη, 1 Δεκεμβρίου 2010

20. My Chemical Romance – Danger Days: The True Lives Of The Fabulous Killjoys


Na,na,na,na,na,na,na,na,na,na,na,na

Ένα αρκετά καλό άλμπουμ, μια φιλότιμη προσπάθεια απαλλαγής από το emo image που είχαν μέχρι τώρα οι My Chemical Romance. Μου φαίνεται όμως πως μπαίνει σε αυτή την λίστα περισσότερο για τις comic αναφορές και επιρροές παρά για την αξία του. Ακόμη κι έτσι να'ναι, πειράζει; Δεν πειράζει!